ページ1:

วัฒนธรรมไทย
วัฒนธรรมไทยมีรากฐานมาจากเกษตรกรรมและความเชื่อทางศาสนา โดยแบ่งออก
ล
10
เป็น 4 ประเภทหลัก (ตามหลักเนติธรรม คติธรรม สหธรรม และวัตถุธรรม):
ที่มาของวัฒนธรรม: เกิดจากสภาพแวดล้อมทางธรรมชาติ (การทำนา) การรับ
อิทธิพลจากศาสนาพุทธ และการผสมผสานวัฒนธรรมจากภายนอก
ระดับของวัฒนธรรมะ แบ่งเป็นวัฒนธรรมพื้นบ้าน (ภูมิปัญญาท้องถิ่น),
วัฒนธรรมประจำชาติ (ที่รัฐกำหนด เช่น ภาษาไทย มารยาทไทย) และ
วัฒนธรรมสากล
เอกลักษณ์สำคัญ: ยึดถือระบบเครือญาติ ความกตัญญู และความอาวุโส

ページ2:

วัฒนธรรมในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (SEA)
ภูมิภาคนี้มีลักษณะเป็น "สังคมพหุวัฒนธรรม" ที่มีความหลากหลายสูงแต่มีจุดร่วมที่
10
ชัดเจน:
รากฐานความเชื่อ: แบ่งเป็น 2 กลุ่มใหญ่ คือ กลุ่มประเทศภาคพื้นทวีป (ไทย ลาว
พม่า กัมพูชา เวียดนาม) ส่วนใหญ่นับถือ พระพุทธศาสนา และกลุ่มประเทศภาค
พื้นสมุทร (มาเลเซีย อินโดนีเซีย บรูไน) ส่วนใหญ่นับถือ ศาสนาอิสลาม
วิถีชีวิตะ มีความคล้ายคลึงกันในด้านการปลูกข้าวเป็นอาหารหลัก และลักษณะที่อยู่
อาศัยแบบบ้านยกพื้นสูงเพื่อป้องกันน้ำท่วมและระบายอากาศ