ページ1:

และภาษาอิน
2 นิทานเวตาล 3
รูปร่างกลางต่างดาว สูง 2 - 3 ฟุต
กว้างฟุตครึ่ง มีขนทั่วตัว
มีปัญญามาก สอนพูดจายั่วยุคถูก
ตั้งอยู่ในภพ /วมนุษย์
พระวิกรมาทิตย์เป็นกษัตริย์ เลื่องชื่อ เก่งในทุกด้าน
วันหนึ่งมีพ่อค้าขายผลไม้ที่มีทับทิมด้านใน เมื่อได้
กันก็พอแล้ว พระ. สัญญาว่าจะให้ทุกอย่าง ที่พ่อค้า
ขอจึงได้รู้ว่า เป็นโยก (ครูของพ่อ และ พระวิ.) ปลอม
ถ้ามา โยก็ขอให้พระวิ ไปเอาศพ ที่แขวนที่ต้นอโศก
(ป่าช้า อีกด้าน) เพราะจะนำมาทำพิธี (พระวิ ยอมทำ
ตามต่อให้รู้ว่าไยดีตั้งใจจะทำร้ายตนเอง
1)
เค้าโครงมาจาก
2) ผู้แต่ง
3) กผล —
4) ลักษณ
-
ในการเดินเรื่อง
- เตาลปัญจวิงศติ (อินเดีย) - ศิวพล แต่งไว้เป็นภาษาลิ้นสกฤต มีอายุมากกว่า 2500 ปี (เวลฑลแลอกพระวิกรมาทิตย์ กรุงอุชชนนี ตั้งแต่เช้าจนค่ำ)
- ในตอนที่ India ถูก กฤษนิด Sir Richard F. Burton ได้แปลเป็นภาษาอังกฤษ ( Vikram and the Vampire or Tales of Hindu Devilry,
พระราชวงศ์เธอ กรมหมื่นพิทยาลงกรณ์ ( น. ม.ศ.) ปีพ.ศ. 2461 โดยใช้ ver. ens ของ barlon แปลมา ๆ เรื่อง ส่วนอีก เรื่องเอามาจาก สำนวนอื่น
สนุกกว่า อันอื่น เปรียบเป็นเพชร บอกอย่างดี ที่ถูกจ้างฝรั่ง ทำไปเจียระไนอย่างดี
-
“ถ้าจะนำ ver. thai ไปเทียบสันสกฤต - ฮินดี จะเห็นว่าต่างกันมาก เพราะ แปลจาก ver. eng ที่มีจำนวนของ burton อยู่แล้ว พอแปลที่มีสำนวน น.ม.ส. ลงไปอีก
กล่าวได้ว่า นิทานเวตาล แสดง ลีลาการเขียน ของน.พ.ส. ได้ดี
"
นิทาน ซ่อน นิทาน - ใน นิทานเรื่องใหญ่ (ท้าววิกรมาทิตย์จะขึ้นเวตาลไปให้โยก) ก็จะมีเรื่องเล่าแทรกอยู่ทั้งหมด 10 รอบ
พระ. ไปเจอศพ (แม่นิ่งเหมือนตายไปแล้ว แต่ส่วน
ก็ดูเหมือนนางยังเย็น - ดาวตาล ถึง ) ระหว่างที่กำลัง
แบกศพไป เวตาลก็พูดขึ้น " ตอนนี้มาเราได้
ถูกต้อง จึงจะยอมไปกับพระ ถ้าผิดจะกลับไป
แบวนที่ต้นไม้ทันที พระ ก็ตกลง ระหว่างทางพระว
ก็ตอบผิด ๆ รอบถูก เวตาล ถาม ถามยาก ยั่วยุ
พูดจาดูถูก - บางประโยคกันว่าเป็นกษัตริย์
ต้องยอมรับว่าเป็นคนโง่ เทียนปัญญาวาดไม่ได้
นิทานเรื่องที่ 10 : คาดขนาดเท่าผิด
-
นิทานย่อย เรื่องสุดท้าย (เวทครูฝึก คาง และ
เพื่อนผ่านการถูก สะพายไปมา จึงตั้ง ปัญหา ที่ยากจะแก้
ดูเป็นความผิดเล็กน้อย แต่พระ, ที่ปัญหาไม่แลก
เพราะไม่ใช่เรื่องที่ตัดสินถูก - ผิดแต่เป็นการกระทำซึ่งขัด
ขนมธรรมเนียม เพราะ” ลูกเป็นเมียพ่อ แม่เป็นเมียพ่อ
- ท้าวจันทรเสน และบุตร พิจารณาแต่สิ่งที่เป็น และกา
สัญญาแบ่งทาง (โทษในการไม่ใช้ปัญญาตรึกตรองให้ดี 1

ページ2:

> Âเหนา 3
(na กุณฑล-crown)
หญิงกุณฑล
* สมัยอยุธยา พระราชธิดา สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ - เจ้าฟ้าหญิงมงกุฎ ได้ทางข้าหลวงมาจาก ปัตตานี เป็นชาวชวา ซึ่งได้เล่านิทานเป็นมณี (อินนา - สภาว
• พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย (ร.2) โครงเรื่องมาแต่งเป็นเมน) - บทละครใน
/ อ้นร้าน ปลามาทําเป็น รอง ||
1) มีกษัตริย์วงศ์เทวัญ 4 องค์
4
- ท้าว ถ า (พ่อ ขนา)
- ท้าวกะหมังกุแห่ง (พอวิทยาละการ
ท้าวสิงหักด่าน
*ทางการขึ้น (พ่ออีกเนา )
2) อินนากันบุกแมน (นานจีน) กัน แต่ไม่เคยเจอกัน ม
3) เนนาไปปลงศพพระวันที่ (๓) ที่ แมน 1 และไปรักกันจีน เพรา
4) ท้าวกุเรปันเรียกกลับ และในฝั่งตาแดงานแต่งขอ
นางมาหยารัศมี
5) อันนาไม่อยากลับ ปลอมเป็นโจรป่า มีสารเป็นเป้า แล้วแพ้ไป 2 รายกับเมืองไฉนก็ชนะได้ทั้งชายา องค์การควาศ และเงินชา (ซึ่งถามพระยา)
→
6) ท้าวดาย โกรธมาก พูดว่า “ ใคร มา ขอนางนุชนาก็จะยกให้ ไปเข้าทางกับระทารก (คนน่าเกลียด) ที่กำลังแก
Y)
) เราพอได้รูปนางบุษบาก็ตกหลุมรัก แคเซียมาขอ ท้าว นาก็จำใจต้องยกให้ไป
* กุณฑล ตาแห้ง - อิเหนาใหญ่ ๆ
มงกุฎ เขียนนา - แบล็ก)
4) จินยะ (กวาง แปลง) ไปเจอรูปนางบุษบา ที่ต้นไทร (องค์ประทานลบ เลยสักรูปมาทิ้งไว้แจ้งดัดนิสัยอินนา) ก็ตกหลุมรักและ ขอใย พ่อ ท้าวกะแม้งกุหนึ่ง) ไปสู่ขอนาง
9) กาวมาปฏิเสธเพราะ ยกให้ ระตูจรกาไปแล้ว ท้าว กะหลังกุหนิง โกรสจัด เลยจะยกทัพไปเพื่อแย่งนางนุชนา - 1 สงสารลูกชาย โดยไม่ฟังว่า เดือนละ และอนุชา
2) ลีกเสียหน้า
(0) ข้าวกานาเรียกพวกคนมาช่วย 1 หลัง อิเหนา ซึ่งการทาก แต่งกุหนิงก็ได้รับทราบและเจอนางนุชนา ก็ตกผมรัก (รู้สึกเสียดายที่ทางต้องไปอยู่กับระตูจรกา)
41) อินนาจึงวางแผนลักตัวนางมา และนำไปซ่อนที่ ทวดามาโกรธจัด (ฉันดาลให้ลองนางออกมาจากภา - จากแนว)
12) ทั้ง 2 เผชิญอุปสรรคหลายอย่างกว่าจะได้อยู่ด้วยกัน
// เพราะรักฉัตรสุดสวาท แสนทวี ||
ท้าวกะหมังกุหนึ่ง อ้างว่า ๆ ของ สงสารลูก และรักลูกชาย เหลือเกิน
จนไม่อาจทนเห็นลูกชายโศกเศร้าได้ และจะยกทัพไปตีเมืองดาน
ไม่สนกับเพื่อนของอนุชา ทั้ง 2 เดือนแล้วว่าจะแล้วพราย ๓.๓ -
เป็นเมืองใหญ่ และถ้า สถานที่เก่งด้านการรบ) ยังไม่ฟัง
โนรา นาย (4) ของตนกับลูกชายจะขาดต้องเตรียมของ ทำพิธี
และคาน การทอีกไป 7 วัน) แต่ทารก: หมังกุหนึ่งเกรงจะถูกดูถูก
ว่ากล้อง จึงไม่ยอมเดือน เวลา
4.
- การศึกครั้งนี้ไม่ควรเป็น ||
สาเหตุของศักดิ์ ไม่อาจโทษได้ว่าเป็นความผิดของใครคนหนึ่ง
เพราะทุกตัวละครต่างก็มีส่วน
1. เฉพา - ไม่ยอมกลับมาแต่งกันทางบุษยา ทั้งที่แม่น ไม่เคยเจอ
2. ท้าวกุเรปัน - เร่งจีนจัดงานแต่ง
3. ทวดา 40 - ลาวาโดยไม่คิด ต้องมานั่งเสียใจภายหลัง
- ท้าวกะหมังกุหนิง - ตามใจลูกชาย ไม่คิดให้รอบคอบ
- ไม่ฟังคำทัดทาน ผู้อื่น
-. จึงพูดได้ว่า ทุกตัวละครด้วย แต่ใช้อารมณ์ โดยไม่ใช้เหตุผล
จนสุดท้าย ให้เกิดผลเสียในหลวงตามมา