Senior High
คณิตศาสตร์

คณิตศาสตร์ม.6

29

431

0

Pawinee

Pawinee

Senior High Kelas 3

เทอม 1

Comment

No comments yet

ノートテキスト

ページ1:

.
ท กลาง
คางลง s
ต่ออย่าง
:
2.
30 30 18 คะแนน
หาผลรวมของข้อมูล : หัวตั้งเลขทุกต่อมาบอกกัน
แขวนอนข้อมูล : รับว่ามีต่อลงทั้งหมดต่อ
5. การ : ฝ่าผมชอบที่ได้ ขารองนอน ข้อมูลทั้งหมด
.
ขากลับของคะ user 10, 20, 30
*
• กรรม : 10 + 20 +
ค่ามัธยฐาน
*
30 = 60
แนว : ปี 3 ตนเอง
00
ON
:
: 60 ÷ 3 = 20,
'
1. เรียงกับ : จาก น้อยที่สุดไปนามากที่สุด
2. ระบุ แห่ง :
เน
มัธยม 4 : 1. เพ
ON
(ดู : 99py 021) บอกกัน จะไป และ 2) 2. 2009 (4)
• ค่า จำนวนข้อมูล เป็นรอบที่ : ค่ามัธยฐาน คือ ตัวเลขที่อยู่กลายมา
.
• จำนวนข้อมูล เป็นเลขา : ต่าย ของคอมของตัว ที่อยู่ตรงกลางตาราง
1
ควายงับ
3 5 เ
9
ต้องย่าง : • ข้อมูลเลขที่ : 1
• ข้อมูลเลข
สานนิยม
คนผม : 1. นับจำนวนครั้ง :
1. นับจำนวนครั้ง : ตรวจสอบว่า แต่ละ ค่าในชุด มูล
ข้อมูล ปรากฏ ในครั้ง
2. ระบุค่าตัวกลที่สุด : ค่าในคนที่มีจำนวนครั้งที่ปรากฎมาที่สุด
(มัธยม น ย 5 )
: 2 4 6 8 10 12 มัธยฐานคือ (48) : * * *
ตัวอย่าง : ・
.
.
ชุดข้อมูล 2 3 , (0) จ) (4)
งาน : ถ้าต้อง : ฐานยาง
4
5
เ
นั้นคือฐานที่
(เพราะ 101 4 ปรากฎ 3 ครั้ง ตัวบ่อยที่สุด)
เ มาคร 2
ปรากฏ หม่องนั้นศักดิ์ • ชุดข้อมูล 10
20 30 26 40
50 60
นิ
20
(ปรากฏ 2
ครั้ง)
* ค่ากลาง คือ ค่าตัวเลขตัวเดียวที่สามารถใช้เป็นตัวแทน
ของข้อมูลทั้งชุดได้
ค่าเฉลี่ย = ผลรวมของข้อมูลทั้งหมด - จำนวนข้อมูล
ทงหมด
=
ค่ามัธยฐาน (Median) ซึ่งคือค่ากลางของชุดข้อมูล → เ
เพ
=
4872 or 20 on A: UTT Z
ฐานนิยม (Mode) คือ ค่าที่มีการเกิดซ้ำบ่อยที่สุด
หรือมีความถี่สูงที่สุดในชุดข้อมูลนัน

ページ2:

พวง
การจัดการกระจาย
1. นาคาสูงสุด : มองยาว เลขที่มีมากที่สุด
2. หาค่าตาก : มอง นาตัวเลขที่มีค่าน้อง
นามทอนกัน :
3. นายถนน : เอมได้ อ ก พิ
ต่อ : 25 19 32
• ทส 0 :
•
0
๒)
ด
พิจ
นิสัยระหว่างควอ ไกว
32
15
: 32-15
24
=
IY
พิม
คือ ค่า มีรา
ที่สุด
พิชัย : ยาว สูงสุด - ตัวตัว - รับ
21 29 ย
19 20
e
20
สูตรการคำนวณ IOR - Q, - Q
• A คือ การสานของคนต่างของข้อมูล (2) 1.)
• 3 คือ มรสุม ของของข้อมูล (3) 1)
ติ เ
1. เขียว ลาดับ น้อยไปมาก
:
=
Wolp
ดวง
1. ง า บ
2. นท มั ฐาน
3. IQR =
2. นายพราน 02 : มา 3 ข้อมูล เมื่อ 10 ข้อ 19 25 เป็นรอง ร่อนเ
ทง
of
Q QC, Q,
Q3 - Q₁
?
3. 2 Q
:
ความที่อยู่ ก่อน ประสาน 42
d
:
ค่อน เป่ยงเบนมาตรฐาน
หาค่าเฉลี่ย (Mean): บวกข้อมูลทั้งหมดแล้วหารด้วยจํานวนข้อมูล คนนิสัย
หาส่วนเบี่ยงเบน: นำข้อมูลแต่ละตัวมาลบออกจากค่าเฉลี่ย
ยกกำลังสอง: น่าผลลัพธ์จากข้อ 2 มายกกำลังสองทั้งหมด (เพื่อทําให้ค่าติดลบกลาย
เป็นบวก)
หาค่าเฉลี่ยของกำลังสอง: รวมผลลัพธ์ที่ได้แล้วหารด้วยจำนวนข้อมูล (หรือ n-1 สำหรับ
กลุ่มตัวอย่าง) ค่านี้เรียกว่า "ความแปรปรวน (Variance)"
ถอดรากที่สอง: นำค่าความแปรปรวนมาถอดรากที่สอง (Square Root) เพื่อให้ได้
หน่วยกลับมาเป็นหน่วยเดียวกับข้อมูลเดิม ซึ่งผลลัพธ์ที่ได้นี่คือ ส่วนเบี่ยงเบน
มาตรฐาน (Standard Deviation)
พิสัย (Range) คือ การวัดการกระจายของข้อมูลอย่างง่ายที่สุด โดยบอกถึงความ
กว้างหรือช่วงห่างระหว่างค่าที่มากที่สุดและค่าน้อยที่สุดในชุดข้อมูลนั้น